18 Ekim 2010 Pazartesi

ince ruhlu oğlummmmmm

bu sabah Asaf'ı yengemlere götürüyorum,anneannesi doktora gidecek diye...binaya kadar kucağımda taşıdım,yoruldum biraz da arada durup dinleniyorum...anne yoruluyor musun dedi,evet oğlum dedim...ben çok yemek yedim ya ağır oldum artık büyüdüm ondan demi dedi. :) sonra binada dedim ki oğlum şu merdivene bas da sırtıma alayım seni ister misin dedim,isterim dedi,zıplayarak biniverdi sırtıma,çıkıyoruz merdivenlerden dedi ki , anne sırtını çok seviyorum,(sonra kafasını omzumdan yüzüme doğru uzatarak) ama seni de seviyorum ,çok seviyorum,yüzünü deee,kokunu daaa seviyorum... yavrum benim nasıl içli,nasıl duygulu,ince ruhlu oğlum benim!
bu nasıl bir mutluluk ancak evladı olan anlar sanırım,Rabbime hamdolsun bize bu duyguları nasip ettiği için...Allahım  herkese hayırlı ,sağlıklı evlatlar nasip etsin inşallah...oğluuuummm,canımmmm  çok seviyorum seni gönlümün neşesi!

2 yorum:

  1. ah yavrum benim.... yürüsün taşıma kucağında arzu..

    YanıtlaSil
  2. normalde yürür de oğlum uyuyordu bahar teyzesi yola çıkınca uyandı..yavrumu yatağından kucaklayıp götürüp bırakıyoruz her sabah...kıyamıyorum 5 dk.daha kokluyorum,öpüyorum kucağımda :)

    YanıtlaSil