7 Ekim 2010 Perşembe

sürpriz

akşam annemin bana sürprizi vardı...anneannemden evimize gelene kadar ne olduğunu söylemedi,söyleyince sürpriz olmuyormuş...süprizi de anlattı annem bana,o zaman sormadım artık ne? ne? diye...çanta istiyordum bir zamanlar eren kardeşin çantası gibi,bulamamıştık ,sonra da unutmuştum ben...almış annem sonunda...çok mutlu oldum,yaşasıınn...okula gitcem ben çantamla,içine kitaplarımı koycam,kalemlerimi koycam,suluğumu koyma yeri de var...teekkür ederim annecimm,çantamı çok beyendim :)

 çocukları mutlu etmek ne kadar da kolay aslında...canım oğlum her seferinde bunu gösteriyor bana hamdolsun...küçük birşeyle gözlerinin içi parlayabiliyor,onun o sevinci,heyecanı,o teşekkürü herşeye değer...akşam babasının anahtarını almış masanın üstünden,ben okula gidiyorum hoşçakalın diyor çanta da sırtında tabii..(.çantasının küçük gözüne ne koyacağını sormuştu,ben de senin de anahtarın olur oğlum okula giderken onu koyarsın demiştim )  bir de babasına,iyi dersler desene baabaaaa demez mi :) babası diyor ki kocaman çocuk oldu sanki çantayı sırtına takınca...gözlerimiz parladı oğlumuza bakarken ikimizin de...ne kadar şükretsek azdır,sağlıkla onun büyümesine şahit oluyoruz ya...şükürler olsun..
sonra elimden tutmuş,anne gel hadi okula gidelim beraber,seni de okuluma götürcem,orda çok güzel oyuncaklar vaar,kitaplar vaar,hadi gidelim beraber senle orda oynarız ne güzel diyor...inşallah Rabbim o günlerini de gösterir yavrumun hayırlısıyla,sağlıkla...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder